درباره مسابقه عکس "دست دوم"
بیشتر ما در گوشه انباری یا یک گوشه دیگری، خرت و پرت‌های بی‌استفاده‌ای داریم که فقط انبارشان کرده‌ایم و هیچ استفاده‌ای از آنها نمی‌کنیم. گاهی که وسیله جدیدی می‌خریم، وسیله قبلی را گوشه‌ای انبار می‌کنیم ونه دل‌مان می‌آید آن را به دلال‌های زرنگ و بُزخر شندرغاز بفروشیم و نه می‌توانیم دل بکنیم و دورش بریزیم.
ایده برگزاری این مسابقه در واقع پیدا کردن راهی برای راحت شدن از شر این جور خرت و پرت‌ها و حال دادن به کسانی است که ممکن است از این وسایل استفاده کنند و حالش را ببرند.
جایزه‌های این مسابقه را ما از میان وسایل انباری خانه‌های خودمان انتخاب کرده‌ایم، شاید کسان دیگری هم دوست داشتند و با خرت و پرت‌های توی انباری‌شان اسپانسر! این مسابقه شدند.
شرط شرکت در مسابقه:
هیچ بچه‌ پول‌داری حق شرکت در مسابقه را ندارد. مرفهین بی درد، با ذکر این که "جایزه نمی‌خواهم" می‌توانند دربخش جنبی مسابقه شرکت کنند.
یک مجموعه عکس ده‌تایی درباره انرژی بفرستید. منظور از انرژی در اين مسابقه نفت، گاز و انرژی هسته ای و جنبشی و اینها نیست. منظور همان است که خیلی‌هامان در این جمله‌ها به کارش می‌بریم:
"دیگه انرژی سابق رو برای کار و زندگی ندارم" "فلان بابا/چیز انرژی مثبت/منفی داره یا به من انرژی می ده/نمی‌ده.
"ده عکس را در اندازه 640در 480 با حجم هرکدام کمتر از دویست کیلوبایت همراه با یک فایل متنی که نوشته مختصری درباره عکس‌ها و اسم و رسم و مشخصات خودتان است به این ای میل بفرستید: info@nasiriphotos.com
اگر با سوژه انرژی حال نمی‌کنید، می‌توانید موضوعی آزاد از هفت دولت را انتخاب کنید و درباره آن، ده عکس بفرستید.
بهتر است تک عکس های نامربوط به هم را نفرستید ولی اگر خیلی اصرار دارید، حداکثر ده تک عکس را هم می توانید بفرستید. حالا ما چه جوری می‌خواهیم از این تک عکس ها برنده پیدا کنیم خودمان هم نمی دانیم. حالا بفرستید به همان روش ایرانی خودمان یک فکری برایش می‌کنیم.
تا آخر مهرماه عکس ها را بفرستید.
اگر سوالی داشتید یا این نوشته گنگ و نامفهوم بود سوال‌تان را به همین ای میل بفرستید.
جایزه
یک سری خرت و پرت گوشه انبار که می‌خواستیم از شرشان راحت شویم.
ممکن است وسط این خرت و پرت ها سی‌دی، دی‌وی‌دی، کتاب ومجله، تلفن، دستکش بوکس،سپر جلوی ماک دماغ دار و آنتن شابلورنس پیدا شود. البته آبروداری می‌کنیم و چیزهای خیلی ضایع را هدیه نمی‌دهیم ولی خب جایزه همین هاست و راستش بیشتر دوستی و عشق و صفاست که مهم است و اصلا مال دنیا مثل چرک کف دست است و از این حرف‌های کلیشه ای.
به برنده‌ها خبر می‌دهیم یک روز و جایی دور هم جمع می‌شویم وتیروتخته ها را دور هم قسمت می‌کنیم.
داوری
داوری عکس‌ها به روش دیکتاتوری است و بعد از مشورت با چند نفر آدم حسابی و صاحب نظر، برگزارکننده
تصمیم نهایی را می‌گیرد. برای آن که یک وقت ریا نباشد، اسم آن آدم حسابی‌ها را درز می‌گیریم.
هدف
ما ادعای عکاسی نداریم و عکاس نیستیم. این مسابقه که ممکن است فقط چند نفر در آن شرکت کنند تنها برای این است که سری به انباری‌هامان بزنیم، دوروبرمان را خلوت کنیم و چیزهایی را که دیگر برای ما بدرد خور نیست، به آدم‌هایی بدهیم که حالش را ببرند.
شاید کسان دیگری این مسابقه را با ایده‌های بهتر و باحال‌تر، بزرگ‌تر برگزار کردند.
ما فعلا نسخه مینی‌ماسمالیستی آن را برگزار می‌کنیم.
تبلیغ(همان اطلاع رسانی)
ما پول و حوصله سروصدا راه انداختن نداریم، یعنی "انرژی" اش را نداریم. حتی با ای میل هم روی اعصاب ملت نرفتیم که بیایید توی این مسابقه شرکت کنید یا لینک این صفحه را توی سایت و وب لاگ‌تان بگذارید.
اگر کسی از این ایده خوشش آمد، خب به بقیه هم هر جور که دوست داشته باشد خبر می دهد حالا چه کاری است که ما زرت و زرت ای میل و پیغام و پسغام به اعصاب ملت بفرستیم.
بخش اعصاب(Q&A)
1- آیا برنده‌ها می‌توانند جایزه خود را انتخاب کنند؟
پاسخ:  اعتماد به نفس شما جای تقدیر و تشکر دارد، بله این امکان وجود دارد که مثلا کسی بگوید "صدای پای آب" سهراب سپهری بیشتر از آینه بغل ماک هجده چرخ به کارش می آید یا برعکس.
2-روناک سرکش:
بعد جایزه‌ها را چه جوری به دست برنده‌ها می‌رسانید؟ لابد همه از رفیق‌های خودتان خواهند بود که پول پست هم ندهید دیگه، نه؟
پاسخ:  تخیل شما جای تقدیر و تشکر دارد. ببین قرار نشد همین اول کاری شروع کنی به کشف نقشه‌های پلید ما و پته‌مان را روی آب بریزی. زود عکس‌ها را برای مسابقه بفرست و انرژی‌ات را صرف گرفتن عکس‌ها کن. تو برنده شو، دند‌ه‌مان نرم هزینه پست تیروتخته‌ها هم بیخ ریش خودمان.
اسپانسرها
اسپانسرهایی که با خرت و پرت‌های انباری‌هاشان یاری سبز نموده و می‌نمایند:
شما هم اگر خواستید می‌توانید به info@nasiriphotos.com ای میل بزنید که می‌خواهید از شر چه خرت و پرت‌هایی راحت شوید تا ما آنها را به عنوان جایزه مسابقه به ملت قالب کنیم.